سورپرایز یعنی یک غافل گیری خوشایند. هدیه، خبر یا برنامه ای که طرف از قبل انتظارش را ندارد و معمولا با دیدنش خوشحال می شود. در انگلیسی همین کلمه surprise نوشته می شود و فارسی زبان ها بیشتر آن را برای تولد، جشن و کادو به کار می برند. اگر می خواهید درست بنویسید، سورپرایز را با ر بنویسید.
معنی سورپرایز: غافل گیری خوشایند
- کاری که برای خوشحال کردن کسی، بی خبر انجام می شود
- خود آن هدیه یا برنامه
- حس تعجب خوب، نه ترس و نه خبر بد
در فارسی بار این کلمه مثبت است. در انگلیسی می تواند ناخوشایند هم باشد.
تلفظ سورپرایز
این سه، تلفظ کلمه اند. برای نوشتن همچنان سورپرایز را با ر بنویسید.
صدای مرد
صدای زن
سورپرایز یا سوپرایز
در انگلیسی فقط surprise نوشته می شود. حرف r در املا هست، حتی اگر بعضی لهجه ها آن را نرم بگویند.
سورپرایز چیست؟
اگر بپرسند سورپرایز یعنی چی، در فارسی امروز جواب روشن است: کاری خوشایند که طرف از قبل خبر ندارد. خود آن هدیه یا آن دورهمی را هم سورپرایز می گویند. وقتی خودمان این کار را انجام می دهیم، می گوییم سورپرایز کردن.
فرض کنید دوستان کسی، بی آنکه او بداند، برای تولدش جمع شده اند. همان جمع یک سورپرایز است. تا لحظه آخر هم نباید چیزی لو برود، وگرنه دیگر سورپرایز نیست. اگر از چند روز قبل بگویید «برات سورپرایز دارم»، کنجکاوی می ماند، ولی غافل گیری از بین می رود.
در انگلیسی، surprise هم خبر خوب را می گوید هم خبر بد را. مثلا a nasty surprise یعنی یک غافل گیری ناخوشایند، مثل صورت حسابی که انتظارش را نداشتید. در فارسی امروز این طور نیست. فارسی زبان با شنیدن سورپرایز منتظر کیک و هدیه و لبخند است، نه خبر بد. برای اتفاق تلخ بگویید غافل گیر شدم. سورپرایز را برای چیز خوب بگذارید.
سورپرایز یا سوپرایز؛ کدام را بنویسیم؟
سوپرایز یا سورپرایز؟ هر دو را در جستجو و در چت زیاد می بینید و هر دو را هم می فهمید. اگر سوال این است که سورپرایز یا سوپرایز درسته، برای عنوان، کارت تبریک و هر متنی که می خواهید تمیز باشد، سورپرایز را بنویسید.
این انتخاب سلیقه ای نیست. انگلیسی فقط surprise نوشته می شود، با این حرف ها: s، u، r، p، r، i، s، e. آن r که بعد از u آمده، در فارسی همان ر است. سوپرایز این ر را جا می اندازد.
ر پررنگ، همان r اول surprise است.
جای ر خالی است. شکل رایج گفتاری، نه املای کامل.
پس چرا این قدر سوپرایز نوشته می شود؟ چون صدا و املا با هم قاطی شده اند. در انگلیسی بریتانیایی، r خیلی کوتاه است و گاهی اصلا به شکل یک حرف جدا شنیده نمی شود. گوش فارسی زبان «سو» می شنود و بعضی ها فکر می کنند نوشتن بدون ر هم درست است. این برداشت از روی صداست، نه از روی املا. خود انگلیسی زبان ها surprise را بدون r نمی نویسند. نرم گفتن یک حرف، آن حرف را از نوشته حذف نمی کند.
سوپرایز آن قدر تکرار شده که غریبه نیست، ولی شکل کامل کلمه همچنان سورپرایز است. در پیام دوستانه کسی به خاطرش ایراد نمی گیرد. در نوشته ای که می خواهید درست خوانده شود، ر را نگه دارید.
تلفظ سورپرایز و surprise
تلفظ سورپرایز سه شکل رایج دارد. لاتین آن سِرپرایز است. آمریکایی آن سُپ رایز است. فارسی آن سوپرایز است. در کارت بالای صفحه همین سه تا کنار هم آمده اند.
سِرپرایز را دو بخش بگویید و فشار را روی پرایز بگذارید. سُپ رایز نرم تر شروع می شود و میان سُپ و رایز یک مکث کوتاه دارد. سوپرایز همان تلفظی است که در حرف زدن روزمره زیاد می شنوید. سُپ رایز با غلط گفتن چیزی شبیه سُورپرایز یکی نیست. این تفاوت ها برای گفتن است. برای نوشتن، ر را نگه دارید و سورپرایز بنویسید. صدای مرد و زن را در کارت بالا بشنوید و با همین سه شکل مقایسه کنید.
گام های زیر مخصوص تلفظ لاتین است، یعنی سِرپرایز.
صدای مرد و زن در کارت بالای صفحه است. اگر خواستید دوباره گوش کنید، برگردید به بخش تلفظ.
سورپرایز به انگلیسی
سورپرایز به انگلیسی می شود surprise. فارسی زبانی که سورپرایز انگلیسی را جستجو می کند به همین املا می رسد و شکل دیگری در انگلیسی وجود ندارد. در وسط جمله حرف اول کوچک است و در ابتدای جمله، Surprise.
این کلمه در انگلیسی هم اسم است و هم فعل. ما در فارسی بیشتر آن را اسم حساب می کنیم و برای فعل می گوییم سورپرایز کردن.
The party was a complete surprise.
جشن کاملا غیرمنتظره بود.
We wanted to surprise her.
می خواستیم غافل گیرش کنیم.
Don’t spoil the surprise.
سورپرایز را لو نده.
جمع انگلیسی surprises است. فارسی زبان ها معمولا می گویند سورپرایزها. مثلا: دو تا سورپرایز برای تولدش چیده بودیم.
سورپرایز به فارسی
سورپرایز به فارسی، اگر نخواهید خود کلمه را بیاورید، بسته به جمله یکی از این ها می شود: غافل گیری، هدیه غافل گیرکننده، یا خبر خوب غیرمنتظره. یک معادل برای همه جمله ها نیست، چون گاهی منظور خود کار است و گاهی آن هدیه یا برنامه.
اگر می خواهید همان طور بنویسید که فارسی زبان ها واقعا حرف می زنند، یا خود سورپرایز را بگذارید یا غافل گیری را. شگفتانه فقط جایی به درد می خورد که عمدا دنبال یک معادل تازه باشید. در گفت و گوی عادی، کسی به جایش شگفتانه نمی گوید.
ریشه کلمه سورپرایز
سورپرایز از فرانسه به انگلیسی رسیده است. فعل فرانسه قدیم surprendre بوده، به معنی غافل گیر کردن. این فعل دو تکه دارد. sur یعنی «روی» و از لاتین super آمده. prendre یعنی «گرفتن» و از لاتین prehendere آمده. تصویر کلمه ساده است: کسی یا چیزی را در لحظه ای بگیرید که انتظارش را ندارد.
اسم فرانسوی surprise از همین فعل ساخته شد و در قرن پانزدهم وارد انگلیسی شد. معنی اولش حمله یا دستگیری ناگهانی بود، نه کیک تولد. کم کم به اتفاق غیرمنتظره رسید و بعد به خود حس تعجب. فارسی زبان ها این واژه را در دوره معاصر گرفتند و امروز بیشتر همان جشن، هدیه و خوشحالی بی خبر را از آن می فهمند. کلمه از میدان جنگ به میز تولد رسیده، و این تغییر در فارسی پررنگ تر از انگلیسی است.
فرق سورپرایز و غافل گیری
فارسی زبان ها این دو را گاهی به جای هم می گذارند، ولی یکی نیستند. سورپرایز تقریبا همیشه خوشایند است: هدیه، جشن، خبر خوب، یا برنامه ای که طرف از قبل خبر ندارد و با دیدنش خوشحال می شود. غافل گیری دامنه بازتری دارد و هم می تواند خوب باشد، هم بد.
اگر تولد کسی را بی خبر جشن بگیرید، هر دو کلمه جا می شود، ولی سورپرایز طبیعی تر است. اگر در راه ماشین خراب شود یا یک خبر تلخ برسد، فقط غافل گیر شدن درست است. آنجا گفتن «چه سورپرایزی» هم عجیب است، هم بار کلمه را خراب می کند.
راه ساده اش این است. اگر لبخند و ذوق در کار است، سورپرایز بگویید. اگر فقط غیرمنتظره بودن مهم است و معلوم نیست خوشایند باشد یا نه، غافل گیری دقیق تر است.
سورپرایز تولد
سورپرایز تولد هدیه یا برنامه ای برای روز تولد است که خودش از قبل خبر ندارد. در جستجو هم سورپرایز تولد را می نویسند و هم سورپرایز یا سوپرایز تولد. معنی هر دو یکی است و برای نوشتن، سورپرایز تولد بهتر است. می تواند یک کیک باشد، جمع شدن چند دوست، یک شام، یا حتی یک پیام ویدیویی. معیارش قیمت نیست. معیارش این است که تا لحظه رو شدن، خبر نداشته باشد.
جشن تولد معمولی را می شود با هماهنگی خود شخص برگزار کرد. سورپرایز تولد همان حال و هوا را دارد، فقط خبر قبلی در کار نیست. این جمله درست است: سورپرایز تولدش را دوستان نزدیکش در خانه چیدند. این یکی دیگر سورپرایز نیست: از یک ماه قبل همه جزئیات را به خودش گفتیم تا ذوق کند. ذوق شاید بماند، ولی غافل گیری از بین می رود.
لو ندادن بخش اصلی کار است. شلوغی بی دلیل، و شوخی هایی که طرف را می ترساند، سورپرایز تولد را از معنی خودش خالی می کند. اگر به جای معنی کلمه، نمونه اجرایی می خواهید، دو نوشته مرتبط همین جاست: ایده برای سورپرایز و چگونه سورپرایز کنیم.
سورپرایز در جمله
امشب یک سورپرایز کوچک برای تولدش داریم. لطفا چیزی نگو.
سورپرایز را لو نده. نصف لذت کار به همان بی خبری است.
بهترین سورپرایز تولدش این بود که دوست های قدیمی اش را یکجا دید.
What a lovely surprise.
چه سورپرایز قشنگی.
اشتباه هایی که معنی یا املا را عوض می کند
اگر فقط سه چیز بماند
سورپرایز یعنی چی؟
سورپرایز یعنی غافل گیری خوشایند. هدیه، خبر یا اتفاقی که طرف انتظارش را ندارد و معمولا خوشحالش می کند.
سورپرایز چیست؟
سورپرایز کاری است که برای خوشحال کردن کسی، بدون خبر قبلی انجام می شود. خود آن هدیه یا مراسم را هم سورپرایز می گویند.
سورپرایز به انگلیسی چیست؟
سورپرایز به انگلیسی surprise نوشته می شود. تلفظ لاتین آن سِرپرایز، تلفظ آمریکایی آن سُپ رایز و تلفظ فارسی آن سوپرایز است.
سورپرایز به فارسی چه معنایی دارد؟
معنی فارسی سورپرایز، غافل گیری خوشایند است. در جمله، «هدیه غافل گیرکننده» یا «غافل گیری» هم می تواند جایش بنشیند.
سورپرایز درست است یا سوپرایز؟
برای نوشتن، سورپرایز درست تر است، چون ر را در surprise نگه می دارد. سوپرایز فهمیده می شود، ولی شکل کامل کلمه نیست.
فرق سورپرایز و غافل گیری چیست؟
سورپرایز تقریبا همیشه خوشایند است. غافل گیری هم خبر خوب را در بر می گیرد، هم خبر بد را. برای خبر تلخ، غافل گیر شدن کلمه مناسب تری است.
تلفظ درست سورپرایز چیست؟
سه تلفظ رایج دارد: لاتین سِرپرایز، آمریکایی سُپ رایز، و فارسی سوپرایز. برای نوشتن، سورپرایز با ر بهتر است.
سورپرایز تولد یعنی چه؟
سورپرایز تولد برنامه یا هدیه ای برای روز تولد است که خودش از قبل خبر ندارد. با جشن تولدی که از قبل هماهنگ شده فرق دارد.
